De dwarsstraat is behoorlijk onooglijk. En toch raken we er niet weg. Want na
nr. 2* en
nr. 12 maken we rechtsomkeer om naar nr. 8 te kijken. Want wat zien we daar?
En da's straf, want het gebouw dateert van 1976. Nu zou Vincent (voor de vrienden, en wij zijn vrienden, want we fietsen ook langs het huis van
Jacques) niet op nr. 8, maar op
nr. 6 verbleven hebben. Maar, zo stel ik me voor, die eigenaar was niet bereid tot het kappen van een gat in z'n gevel om op eigen kosten een gedenksteen aan te brengen. En dus zijn die van nr 8 maar met de eer gaan lopen.
Voila, tot daar de Dwarsstraat. We keren ons en zoeven de 10% helling naar beneden, op naar het
Houwaertplein.
* Het Gésu klooster dat - in afwachting van de omvorming tot
veel-sterrenhotel - nu geregeld door asielzoekers wordt ingenomen.
Labels: terzijde, toeristisch, traject